Oznaczenie ilościowe DNA wirusa Epsteina-Barra w osoczu u pacjentów z zaawansowanym rakiem nosogardzieli ad

Rutynowe badania kliniczne obejmowały szczegółowe badanie kliniczne głowy i szyi, światłowodową nosogardzieloskopię, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny całego karku od podstawy czaszki, radiografię klatki piersiowej, skanowanie kości całego ciała, ultrasonografię jamy brzusznej, pełną krew liczyć i profil biochemiczny. Tomografię komputerową klatki piersiowej wykonano, gdy radiografia klatki piersiowej zasugerowała obecność przerzutów do płuc, a biopsję szpiku kostnego wykonano, gdy zanotowano nieprawidłową morfologię krwi. Stopień zaawansowania nowotworu określono zgodnie z Amerykańskim Wspólnym Komitetem z 1997 r. W sprawie systemu klasyfikacji nowotworów-węzłów chłonnych z przerzutami Następujące osoby zostały zrekrutowane do pełnienia funkcji kontrolnych: 40 zdrowych ochotników, 20 pacjentów, którzy otrzymali radioterapię i którzy przeżyli ponad pięć lat bez oznak nawrotu raka nosogardzieli oraz 19 pacjentów z odległymi przerzutami. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od każdego badanego.
Leczenie
Wszyscy pacjenci spełniali co najmniej jedno z następujących kryteriów: węzeł szyjny o średnicy przekraczającej 6 cm; stwardnienie przełyku nadobojczykowego; zniszczenie podstawy czaszki, inwazja wewnątrzczaszkowa lub porażenie nerwu czaszkowego; lub wielokrotne przerzuty do szyi, z co najmniej jednym węzłem przekraczającym 4 cm średnicy. Leczenie obejmowało cotygodniową neoadiuwantową chemioterapię.2 Chemioterapia składała się z dożylnej cisplatyny, 60 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała w dniach 1, 15, 29, 43 i 57, na przemian z 2500 mg fluorouracylu na metr kwadratowy plus 250 mg. leukoworyny na metr kwadratowy, podawane w ciągłym wlewie dożylnym przez 24 godziny z użyciem pompy ambulatoryjnej w warunkach ambulatoryjnych, w dniach 8, 22, 36, 50 i 64. Radioterapię rozpoczęto tydzień po ukończeniu 10 tygodni dawek chemioterapii i podawano w konwencjonalnych dawkach frakcjonowanych, jak opisano wcześniej.2 Całkowita dawka do guza pierwotnego wynosiła 70 Gy w przypadku choroby T1, T2 lub T3 stadium nowotworowego (T) i 74 Gy w przypadku choroby T4.
Ekstrakcja DNA z Plazmy
Krew obwodową (10 ml) uzyskano od każdego pacjenta i kontrolnej, umieszczono w probówce traktowanej EDTA i wirowano przy 1000 xg przez 15 minut, a osocze przeniesiono do 1,5-ml mikroprobówek. Próbki przechowywano w temperaturze -30 ° C do dalszego przetwarzania. Osocze DNA ekstrahowano QIAamp DNA Blood MiniKit (Qiagen). Przed ekstrakcją DNA próbki osocza rozmrożono i odwirowano przy 20 000 x g przez pięć minut. Około 200 do 400 .l każdej próbki na kolumnę (dostarczone w zestawie QIAamp) użyto do ekstrakcji DNA. Dokładną ilość wyekstrahowanego osocza udokumentowano w celu obliczenia docelowego stężenia DNA. Pięćdziesiąt mikrolitrów destylowanej wody użyto do wymycia DNA z kolumny ekstrakcyjnej.
Próbki krwi pobierano jeden dzień przed rozpoczęciem leczenia, w dniach 35 i 64 podczas chemioterapii i tydzień po zakończeniu radioterapii. Podczas okresu kontrolnego pobierano próbki krwi co sześć miesięcy lub gdy podejrzewano lub klinicznie obserwowano nawrót nowotworu.
Ilościowa reakcja łańcuchowa polimerazy w czasie rzeczywistym
Stężenie DNA EBV w osoczu mierzono za pomocą ilościowego testu PCR w czasie rzeczywistym regionu BamHI-W genomu EBV
[podobne: busulfan, dronedaron, buprenorfina ]
[więcej w: test inteligencji emocjonalnej golemana, tęgoryjec dwunastnicy objawy, trigeminia komorowa ]