Skuteczność terapii celowanej komórkami B z Rytuksymabem u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów ad

CD20 jest antygenem powierzchniowym komórek B, który jest eksprymowany tylko na pre-B i dojrzałych komórkach B. Nie jest obecny na komórkach macierzystych i jest tracony przed różnicowaniem komórek B w komórki plazmatyczne. Dlatego rytuksymab powoduje selektywne przejściowe zubożenie subpopulacji komórek B CD20 +. Aby potwierdzić rolę komórek B w reumatoidalnym zapaleniu stawów, oceniliśmy wpływ rytuksymabu u pacjentów z aktywnym reumatoidalnym zapaleniem stawów w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowane badanie. Metody
Pacjenci
Pacjenci byli rekrutowani z 26 ośrodków reumatologicznych w 11 krajach (Australii, Kanadzie, Izraelu i 8 krajach europejskich). Kwalifikujący się pacjenci mieli co najmniej 21 lat, spełniali zrewidowane kryteria Amerykańskiego Stowarzyszenia Reumatologicznego z 1987 r. i wykazywali aktywną chorobę mimo leczenia co najmniej 10 mg metotreksatu na tydzień. Aktywna choroba została określona przez obecność co najmniej ośmiu spuchniętych i ośmiu czułych stawów i co najmniej dwóch z następujących: poziom białka C-reaktywnego w surowicy co najmniej 15 mg na litr, szybkość sedymentacji erytrocytów co najmniej 28 mm na godzinę lub sztywność poranna trwająca dłużej niż 45 minut. Ponadto, kwalifikujący się pacjenci byli seropozytywni pod względem czynnika reumatoidalnego, zdefiniowanego jako poziom czynnika reumatoidalnego w osoczu wynoszący co najmniej 20 IU na mililitr.
Pacjenci byli wykluczeni, jeśli mieli chorobę autoimmunologiczną inną niż reumatoidalne zapalenie stawów (z wyjątkiem współistniejącego zespołu Sjögrena), chorobę klasy IV choroby American Rheumatism Association, czynne reumatoidalne zapalenie naczyń, historię chorób ogólnoustrojowych związanych z zapaleniem stawów, zespół chronicznego zmęczenia, poważne i niekontrolowane choroby współistniejące aktywna infekcja, nawracające zakażenie o znaczeniu klinicznym lub nawracające infekcje bakteryjne z użyciem enkapsulowanych organizmów, pierwotny lub wtórny niedobór odporności lub historia raka (z wyjątkiem raka podstawnokomórkowego skóry, która została wycięta).
Pacjenci otrzymywali niesteroidowe leki przeciwzapalne w stabilnych dawkach lub kortykosteroidach w dawkach, które nie przekraczały 12,5 mg na dobę prednizolonu (lub jego odpowiednika). Zabronione było jednoczesne leczenie z zastosowaniem jakiegokolwiek leku przeciwreumatycznego modyfikującego przebieg choroby lub jakiegokolwiek leczenia przeciwnowotworowego . podczas próby.
Badanie zostało zatwierdzone przez komisję ds. Przeglądu instytucjonalnego lub komisję etyczną na każdym stanowisku badawczym. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną, świadomą zgodę.
Protokół badania
W momencie włączenia do badania wszyscy pacjenci otrzymywali metotreksat (jako jedyny lek przeciwreumatyczny modyfikujący przebieg choroby) przez co najmniej 16 tygodni. Terapia metotreksatem w ciągu ostatnich czterech tygodni przed linią podstawową była w stabilnej dawce. Pacjenci byli losowo przydzielani do jednego z czterech rodzajów leczenia: doustnego metotreksatu w dawce 10 mg lub więcej tygodniowo plus placebo w przypadku rytuksymabu i cyklofosfamidu (grupa kontrolna), rituximab plus placebo w przypadku metotreksatu i cyklofosfamidu, rytuksymabu i cyklofosfamidu w dożylnym wlewie 750 mg w dniu 3 i 17 w połączeniu z placebo w przypadku metotreksatu oraz rytuksymab i metotreksat w dawce 10 mg lub więcej w tygodniu plus placebo w przypadku cyklofosfamidu. We wszystkich trzech grupach, które otrzymały rytuksymab (MabThera, Roche, Rituxan, Genentech i IDEC Pharmaceuticals), rytuksymab podawano w postaci dożylnej infuzji 1000 mg w dniach i 15
[więcej w: nutrend, citalopram, amiodaron ]
[podobne: uchyłki w esicy, ucisk worka oponowego, udar pnia mózgu rokowania ]

Dodaj komentarz