Nadciśnienie płucne jako czynnik ryzyka śmierci u pacjentów z chorobą sierpowatą

Pochwalamy Gladwin i in. (26 lutego) na ich dużych prospektywnych badaniach nad nadciśnieniem płucnym w populacji chorych z niedokrwistością sierpowatokrwinkową. Patogeneza nadciśnienia płucnego w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej pozostaje niejasna i prawdopodobnie jest wieloczynnikowa. Ogólnie, podwyższone ciśnienie tętnic płucnych występuje najczęściej z powodu lewostronnej choroby serca, dobrze opisanego powikłania choroby sierpowatokomórkowej.2 W związku z tym nadciśnienie płucne zdefiniowano jako średnie ciśnienie tętnicy płucnej wynoszące 25 mm Hg w spoczynku. oraz ciśnienie zaklinowania płucnego i kapilarnego mniejsze niż 15 mm Hg.3 18 pacjentów poddanych cewnikowaniu miało średnie (. Read more „Nadciśnienie płucne jako czynnik ryzyka śmierci u pacjentów z chorobą sierpowatą”

Mark Twain and Medicine: „Any Mummery Will Cure”

Zarówno Mark Twain, jak i jego alter ego, Samuel Langhorne Clemens (1835-1910), mieli opinie na temat wszystkiego; na pewno mieli wiele do powiedzenia na temat medycyny amerykańskiej, jak to było praktykowane od połowy 19 wieku do początku 20 wieku. Mark Twain.
W tej znakomitej książce K. Patrick Ober opowiada o osobistych doświadczeniach Samuela Clemensa z chorobą, jego refleksjach na temat niedociągnięć tradycyjnej medycyny alopatycznej oraz o jego spotkaniach z różnorodnymi i konkurencyjnymi terapiami medycznymi, w tym lekami patentowymi, hydroterapią, elektroterapią, leczeniem umysłu, osteopatią, homeopatia i uzdrawianie wiarą. Ober następnie integruje te rachunki z żartobliwą i często ostrą krytyką lekarzy i medycyny, wyrażaną przez fikcyjną publiczną postać Marka Twaina w wielu fragmentach jego opowieści, artykułów, komentarzy i przemówień. Read more „Mark Twain and Medicine: „Any Mummery Will Cure””

Oksaliplatyna, fluorouracyl i leukoworyna jako leczenie uzupełniające w leczeniu raka okrężnicy ad 5

Częstość występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych wśród pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jeden cykl przypisanego schematu była podobna w obu grupach (odpowiednio 63 z 1108 pacjentów [5,7 procent] i 72 z 1111 pacjentów [6,5 procent]). Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania objawów neurotoksycznych podczas leczenia i obserwacji w grupie, którym podano fluorouracyl, leukoworynę i oksaliplatynę. Chociaż 92,1% pacjentów leczonych FL i oksaliplatyną miało obwodową neuropatię podczas leczenia, połowa z tych epizodów miała stopień (Tabela 3). Read more „Oksaliplatyna, fluorouracyl i leukoworyna jako leczenie uzupełniające w leczeniu raka okrężnicy ad 5”

Bevacizumab plus irinotekan, fluorouracyl i leukoworyna z powodu przerzutowego raka jelita grubego ad 5

Częstość stosowania terapii drugiego rzutu, które mogły mieć wpływ na przeżycie, takich jak oksaliplatyna lub metastazektomia, były dobrze zrównoważone między dwiema grupami. W obu grupach około 50 procent pacjentów otrzymywało pewną formę terapii drugiego rzutu; 25 procent wszystkich pacjentów otrzymywało oksaliplatynę, a mniej niż 2 procent pacjentów przeszło metastazektomię. Skuteczność
Tabela 3. Tabela 3. Analiza skuteczności. Read more „Bevacizumab plus irinotekan, fluorouracyl i leukoworyna z powodu przerzutowego raka jelita grubego ad 5”

Receptory adenozyny pośredniczą w synergicznej stymulacji wychwytu glukozy i transportu przez insulinę oraz przez skurcze w mięśniu szkieletowym szczura.

Rola receptorów adenozyny w regulacji wychwytu glukozy przez insulinę i skurcze była badana w izolowanych kończynach tylnych szczurów, które perfundowano standardową pożywką niezawierającą insuliny lub submaksymalnym stężeniem 100 mikroU / ml. Antagonizm receptora adenozyny indukowano kofeiną lub 8-cyklopentylo-1,3-dipropyloksantyną (CPDPX). Absorpcja i transport glukozy mierzono przed i podczas 30 minut skurczów mięśni wywołanych elektrycznie. Kofeina i CPDPX wpływały na wychwyt glukozy w spoczynku tylnej części ciała. Przeciwnie, indukowany skurczem wzrost wychwytu glukozy w mięśniach był hamowany o 30-50% przez kofeinę, a także przez CPDPX, powodując 20-25% spadek bezwzględnej szybkości wychwytu glukozy podczas skurczów, w porównaniu z wartościami kontrolnymi. Read more „Receptory adenozyny pośredniczą w synergicznej stymulacji wychwytu glukozy i transportu przez insulinę oraz przez skurcze w mięśniu szkieletowym szczura.”

Dowód na rolę GTP we wzmacnianiu wywołanego Ca (2+) wydzielania insuliny przez glukozę w nienaruszonych wysepkach szczurzych.

Glukoza inicjuje wydzielanie insuliny poprzez zamykanie kanałów K (+) – ATP, co prowadzi do napływu Ca2 + (E1); wzmaga również wydzielanie indukowane Ca (2+) (E2), gdy kanał K (+) – ATP jest otwarty przy użyciu diazoksydu i dostarczane są stężenia depolaryzujące K +. Aby zbadać rolę nukleotydów purynowych w E2, porównaliśmy wpływ glukozy z monochylobursztynianem paliwa mitochondrialnego. Każdy agonista może indukować E2, któremu towarzyszy znaczny wzrost stosunku ATP, ATP / ADP i GTP / GDP; GTP zwiększyło się znacząco tylko z glukozą. Kwas Mykofenolowy (MPA), inhibitor cytozolowej syntezy GTP, znacząco hamował indukowany glukozą E2 (zarówno w perifuzji, jak i w statycznych inkubacjach) i zmniejszał GTP i stosunek GTP / GDP, ale nie zmieniał stosunku ATP / ADP. Dostarczenie guaniny (ale nie adeniny) odwróciło te zmiany pari passu. Read more „Dowód na rolę GTP we wzmacnianiu wywołanego Ca (2+) wydzielania insuliny przez glukozę w nienaruszonych wysepkach szczurzych.”

Stymulacja odpowiedzi jonoforem i kwasu arachidonowego u małp rezus

Aerosolizowane dawki jonoforu, A23187 i kwasu arachidonowego pojedynczo powodowały brak reakcji dróg oddechowych u małp rezus. Gdy te dwa środki zostały podane jednocześnie, w postaci aerozolu, pojawiła się odpowiedź dróg oddechowych. Nieprawidłowości funkcji płuc, które wystąpiły jakościowo, symulowały te wywołane antygenem reakcje dróg oddechowych. Jest to pierwsza demonstracja w naszym laboratorium dwóch czynników, które pojedynczo nie dają odpowiedzi, ale które są reaktywne, gdy są dostarczane w połączeniu. Inne kwasy tłuszczowe nie dały podobnej odpowiedzi. Read more „Stymulacja odpowiedzi jonoforem i kwasu arachidonowego u małp rezus”

Zlew micelarny: ILOŚCIOWA OCENA STOWARZYSZENIA ANGANICZNYCH ANIONÓW Z MIESZANYMI MICELAMI I INNYMI AGREGATAMI MACROMOLEKULARNYMI W SZCZEPIE RAT

Chociaż ustalono znaczenie mieszanych miceli w solubilizacji i wydalaniu lipidów z żółcią, niewiele wiadomo na temat możliwej roli mieszanych miceli w wydalaniu innych substancji rozpuszczających się w żółci. Zastosowano techniki ultrafiltracji i ultrawirowania w celu zbadania interakcji między substancjami wydalanymi z żółcią i micelami mieszanymi z żółcią. Substancje (mocznik, erytrytol, sacharoza) wydalane z żółcią w stężeniach równych lub mniejszych niż w osoczu nie wykazują związku z mieszanymi micelami, natomiast substancje (zieleń indocyjaninowa, kwas izopanowy, bengal róża, niezwiązana i sprzężona sulfobromoftaleina, oraz sprzężona bilirubina) wydalana z żółcią w dużym stężeniu w stosunku do osocza. Odsetek tych ostatnich substancji w żółci związanej z micelami wahał się od 26 do 93% i był względnie niezależny od stężenia. Oprócz ich asocjacji z mieszanymi micelami, te roztwory testowe tworzyły samoagregaty, które były stabilizowane głównie przez wiązania jonowe, i tylko niewielki procent (zakres = 0-5%) tych substancji rozpuszczonych był obecny w żółci w postaci monomeru lub kompleksy wystarczająco małe, aby przepuścić membranę o masie 5 000 moli. Read more „Zlew micelarny: ILOŚCIOWA OCENA STOWARZYSZENIA ANGANICZNYCH ANIONÓW Z MIESZANYMI MICELAMI I INNYMI AGREGATAMI MACROMOLEKULARNYMI W SZCZEPIE RAT”

Upośledzony metabolizm kwasów tłuszczowych w rodzinnej hiperlipidemii złożonej. Mechanizm wiążący nadprodukcję apolipoproteiny B z wątrobą i insulinooporność.

Aby ustalić, czy insulinooporność i / lub poposiłkowy metabolizm kwasów tłuszczowych mogą przyczynić się do rodzinnej złożonej hiperlipidemii (FCH), zbadaliśmy parametry insulinooporności i metabolizmu lipidów w sześciu rodzinach FCH. Probandy i krewni (n = 56) podzielono na trzy tercyle na podstawie stężenia triglicerydów w osoczu (TG) na czczo. Osoby z najwyższym tercylem (TG> 2,5 mM; n = 14) były starsze i miały zwiększony wskaźnik masy ciała, skurczowe ciśnienie krwi i stężenia insuliny na czczo na czczo w porównaniu z osobami w najniższym tertile (n = 24). Pierwszy z nich miał obniżony poziom cholesterolu HDL i wzrost całkowitego stężenia cholesterolu, HDL-TG i apoproteiny B, E i CIII w osoczu. Stężenia insuliny były dodatnio skorelowane z osoczem apo B, apo CIII, apo E i TG, i odwrotnie z cholesterolem HDL. Read more „Upośledzony metabolizm kwasów tłuszczowych w rodzinnej hiperlipidemii złożonej. Mechanizm wiążący nadprodukcję apolipoproteiny B z wątrobą i insulinooporność.”

Glukokinaza i cytosolowa karboksykina-na fosfoenolopirogronowa (GTP) w ludzkiej wątrobie. Regulacja ekspresji genów w hodowanych hepatocytach.

Glukokinaza i karboksykinaza fosfoenolopirogronianu są kluczowymi enzymami metabolizmu glukozy w wątrobie szczurzej. Ten pierwszy uważa się za instrumentalny w regulowaniu uwalniania / wychwytu glukozy w wątrobie zgodnie z poziomem glikemii, a cytozolowa karboksykina-na fosfoenolopirogronianowa jest głównym enzymem wytwarzającym strumień do glukoneogenezy. Badano poziom ekspresji obu enzymów i regulację ich mRNA w ludzkiej komórce wątroby. W celu oznaczenia aktywności karbokinazy glukaninowej, heksokinazy i fosfoenolopirogronianu użyto chirurgicznych biopsji wątroby od pacjentów poddawanych częściowym usunięciu wątroby i miąższu z komórek macierzystych pochodzących z biopsji. Hepatocyty umieszczono w hodowli i badano działanie insuliny, glukagonu i cAMP na mRNA glukokinazy i karboksykinazy fosfoenolopirymolanowej. Read more „Glukokinaza i cytosolowa karboksykina-na fosfoenolopirogronowa (GTP) w ludzkiej wątrobie. Regulacja ekspresji genów w hodowanych hepatocytach.”