Pneumocystis Zapalenie płuc ad 7

W pneumocystis zidentyfikowano cząsteczki kinazy białkowej aktywowane mitogenami homologicznymi do cząsteczek występujących w kryciu i ścieżkach integralności ściany komórkowej. Gen kodujący białko aktywowane mitogenem pneumatycznym (PCM) funkcjonalnie uzupełnia sygnalizację feromonową w Saccharomyces cerevisiae. odkrycie zwiększonej aktywności PCM w formach troficznych w porównaniu z cystami sugeruje, że formy troficzne wykorzystują tę ścieżkę do przejść w cyklu życiowym organizmu. W szlaku integralności ściany komórkowej kinazy Bck1 i funkcja Mpk1 w odpowiedzi na podwyższoną temperaturę 68,71,72 Troficzne formy pneumokostów przylegają ściśle do nabłonka pęcherzyków płucnych, gdy infekcja zostaje ustalona. Wiązanie pneumokostów z komórkami nabłonkowymi w płucach aktywuje specyficzne szlaki sygnałowe w organizmach, w tym gen kodujący kinazę PCSTE20, które sygnalizują odpowiedzi na krycie i proliferację w organizmach grzybów .73 Inne cząsteczki sygnałowe, w tym przypuszczalne receptory feromonowe, heterotrimeryczne G- zidentyfikowano podjednostki białkowe i czynniki transkrypcyjne .74-76
Badacze dokonują dalszej oceny konkretnych cząsteczek w obrębie pneumocystis jako potencjalnych celów leków. Read more „Pneumocystis Zapalenie płuc ad 7”

Tłumienie chorób zwierząt i ludzi: Theobald Smith, mikrobiolog

Theobald Smith jest najlepiej pamiętany dzisiaj za odkrycie w latach 80. XIX wieku, wraz z Danielem E. Salmonem, organizmów wywołujących gorączkę bydła w Teksasie i cholerę. Jak dowodzi ta jasno napisana biografia, Smith miał znacznie więcej: był wiodącym mikrobiologiem w Ameryce Północnej swojej epoki. Był cierpliwym, wytrwałym badaczem laboratoryjnym, którego eksperymenty były skrupulatnie zaplanowane. Read more „Tłumienie chorób zwierząt i ludzi: Theobald Smith, mikrobiolog”

Cellulitis

W swoim przeglądzie zapalenia tkanki łącznej (26 lutego), Swartz nie podkreśla, że pojawienie się bakteriobójczego opornego na metycylinę Staphylococcus aureus miało wpływ na strategie leczenia typowego przypadku zapalenia tkanki łącznej w wielu ośrodkach w Stanach Zjednoczonych. Stany Ameryki Północnej i inne. 2-4 Szczepy S. aureus oporne na metycylinę krążące wśród wcześniej zdrowych osób w społeczności, która przebywa w naszym ośrodku medycznym stanowią obecnie większość izolatów S. aureus, i zakończyliśmy nasze poleganie na beta-laktamach jako początkowej terapii dla domniemane wspólnotowe zapalenie tkanki łącznej spowodowane zakażeniem szczepem opornym – sugeruje terapia Swartz. Read more „Cellulitis”

Profil krążących substancji wazoaktywnych we wstrząsie krwotocznym i ich manipulacja farmakologiczna

(a) Krwotok u psów (do 45-50 mm Hg) był związany z 10-krotnym wzrostem aktywności reninowej osocza (PRA), który pozostawał podwyższony przez cały czas trwania wstrząsu, w tym nieodwracalny etap (dekompensacja). Obecność angiotensyny II (AII) we krwi tętniczej wykazano techniką naświetlaną narządem i potwierdzono przez blokadę swoistymi antagonistami AII (cysteina 8-AII lub izoleucyna8-AII). Udział AII w ogólnoustrojowej oporności obwodowej podczas wstrząsu krwotocznego u psów ustalono przez podawanie antagonistów AII, którzy natychmiast powodowali dalszy spadek ciśnienia krwi. (b) Katecholaminy w osoczu (CA) stale rosły podczas krwotoku i osiągały szczyt podczas kompensacji (100-krotny wzrost). CA stopniowo zmniejszała się podczas dekompensacji. Read more „Profil krążących substancji wazoaktywnych we wstrząsie krwotocznym i ich manipulacja farmakologiczna”

Komórki śródbłonka naczyń nerkowych w nerkach wyrażają wielospecyficzny receptor chemokin, który jest strukturalnie i funkcjonalnie identyczny z izoformą erytroidalną, która jest antygenem grupy krwi Duffy.

Ostatnio wykazano, że ludzki receptor erytrocytów chemokin jest identyczny z antygenem grupy krwi Duffy i jest wyrażany w wielu narządach, w tym w nerkach. Tutaj zbadaliśmy właściwości molekularne izoformy nerek. Analiza immunoblot lizatów erytrocytów i detergentów nerek, z przeciwciałem monoklonalnym (Fy6) do antygenu Duffy, ujawniła, że izoforma nerek miała masę cząsteczkową 43-45 kD, którą można było odróżnić od obserwowanej w komórkach erytroidalnych (38-47). kD). Chemiczne sieciowanie błon nerek z aktywnością stymulującą wzrost 125I-czerniaka (MGSA) wskazało, że nerkowy receptor chemokin miał masę cząsteczkową 38-45 kD. Read more „Komórki śródbłonka naczyń nerkowych w nerkach wyrażają wielospecyficzny receptor chemokin, który jest strukturalnie i funkcjonalnie identyczny z izoformą erytroidalną, która jest antygenem grupy krwi Duffy.”

Nowa podgrupa białek żółciowych związanych z lektyną wiąże się z kryształami cholesterolu, modyfikuje morfologię kryształów i hamuje krystalizację cholesterolu.

Uważa się, że białka żółciowe hamujące lub promujące krystalizację cholesterolu odgrywają główną rolę w patogenezie cholesterolu w żółciowej kamicy. Zgłaszamy teraz nową grupę białek żółciowych, które wiążą się z kryształami cholesterolu, modyfikują morfologię kryształów i hamują krystalizację cholesterolu. Różne mieszaniny glikoprotein wyekstrahowano z nieprawidłowej żółciowej woreczka żółciowego, stosując chromatografię powinowactwa do lektyny na kolumnach konkanawaliny A, soczewicy i Helix pomatia i dodano do przesyconego modelu żółci. Niezależnie od dodanych mieszanin białek, z zebranych kryształów cholesterolu wyodrębniono te same cztery GP o masach cząsteczkowych odpowiednio 16, 28, 63 i 74 kD. Każde białko oczyszczono za pomocą preparatywnej SDS-PAGE, a wpływ na krystalizację cholesterolu w modelu żółci zbadano przy 10 mikrogramach / ml. Read more „Nowa podgrupa białek żółciowych związanych z lektyną wiąże się z kryształami cholesterolu, modyfikuje morfologię kryształów i hamuje krystalizację cholesterolu.”

Opór przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego u królików z doświadczalnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych. Zmiany z penicyliną i metyloprednizolonem.

Ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowych może być związane ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, następstwami neurologicznymi, takimi jak przekazywanie wodogłowia i powolna reakcja na terapię antybiotykową. Zmiany w hydrodynamice mózgowo-rdzeniowej są co najmniej częściowo odpowiedzialne za te powikłania. Przeprowadzono stałe, krótkookresowe badania manometryczne o niskim przepływie przez urządzenie monitorujące ciśnienie w wydrążonym otworze w bezpośredniej ciągłości z podkorową przestrzenią podpajęczynówkową u królików z doświadczalnym zapaleniem opon mózgowych. Maksymalna oporność na przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) z przestrzeni podpajęczynówkowej do przestrzeni naczyniowej była znacznie zwiększona w ostrym pneumokokowym zapaleniu opon mózgowych w porównaniu z kontrolnymi, niezakażonymi zwierzętami (6,77 +/- 3,52 vs. 0,26 +/- 0,04 mm Hg / mikrolitr na minutę, P mniej niż 0,001). Read more „Opór przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego u królików z doświadczalnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych. Zmiany z penicyliną i metyloprednizolonem.”

Biochemiczne i farmakologiczne właściwości SR 49059, nowego, silnego, niepeptydowego antagonisty szczurzych i ludzkich receptorów wazopresyny V1a.

SR 49059, nowy silny i selektywny aktywny doustnie, niepeptydowy antagonista wazopresyny (AVP) scharakteryzowano w kilku modelach in vitro i in vivo. SR 49059 wykazał wysokie powinowactwo do receptorów V1a z wątroby szczura (Ki = 1,6 +/- 0,2) i ludzkich płytek, nadnerczy i mięśniówki macicy (Ki w zakresie od 1,1 do 6,3 nM). Opisany poprzednio niepeptydowy antagonista V1, OPC-21268, był prawie nieaktywny w tkankach ludzkich w stężeniach do 100 mikroM. SR 49059 wykazywał znacznie niższe powinowactwo (dwa rzędy wielkości lub więcej) dla AVP V2 (bydlęcy i ludzki), V1b (ludzki) i oksytocynowy (szczurzy i ludzki) i nie miało mierzalnego powinowactwa do wielu innych receptorów. W warunkach in vitro indukowany przez AVP skurcz tętnicy ogonowej szczurów był antagonizowany przez SR 49059 (pA2 = 9,42). Read more „Biochemiczne i farmakologiczne właściwości SR 49059, nowego, silnego, niepeptydowego antagonisty szczurzych i ludzkich receptorów wazopresyny V1a.”

Mechanizmy leżące u podstaw przejścia od ostrego uszkodzenia kłębuszków nerkowych do stwardnienia późnego kłębuszkowego w szczurzym modelu zespołu nerczycowego.

Pomiary funkcjonalne i morfologiczne przeprowadzono na szczurach w Monachium-Wistar po pojedynczym centralnym iniekcji żylnej aminonukleozydu puromycyny (PA) lub nośniku soli fizjologicznej (pozorowana). Podczas fazy I, szczury PA wykazywały jawny zespół nerczycowy i upośledzoną filtrację kłębuszkową, głównie ze względu na zmniejszenie współczynnika ultrafiltracji kłębuszkowej kapilarnej. Odpowiednik morfologiczny tej ostatniej polegał na usunięciu procesów kłębuszkowych komórek nabłonkowych i zmniejszeniu liczby przepon szczelinowych filtracyjnych. Podawanie enalaprilu inhibitorowi konwertazy angiotensyny I (CEI) szczurom PA nie złagodziło dysfunkcji kłębuszkowej. Podczas fazy II szczury PA wykazywały spontaniczne ustąpienie białkomoczu, upośledzenie funkcji i nieprawidłowości morfologiczne. Read more „Mechanizmy leżące u podstaw przejścia od ostrego uszkodzenia kłębuszków nerkowych do stwardnienia późnego kłębuszkowego w szczurzym modelu zespołu nerczycowego.”

Cecha Williamsa. Niedobór ludzkiego kininogenu z obniżonym poziomem proaktywatora plazminogenu i prekalikreiny związanej z nieprawidłowościami dróg zależnych od czynnika Hagemana.

Okazało się, że bezobjawowa kobieta (Ms. Williams) ma poważne zaburzenia w aktywowanych powierzchniowo szlakach krzepnięcia wewnętrznego, fibrynolitycznego i kininotwórczych. Testy na znane czynniki krzepnięcia były nromalne, podczas gdy czynnik Fletchera (prekalikreina) wynosił 45%, niewystarczający, aby uwzględnić obserwowany wyraźnie wydłużony czas częściowej tromboplastyny. Aktywator plazminogenu był obecny na poziomie 20% normalnych poziomów, a dodanie wysoce oczyszczonego proaktywatora plazminogenu zawierającego 10% aktywatora plazminogenu częściowo korygowało nieprawidłowości krzepnięcia i fibrynolityczne, ale nie powodowało defektu kininowego. Efekt ten był spowodowany zawartością aktywatora plazminogenu. Read more „Cecha Williamsa. Niedobór ludzkiego kininogenu z obniżonym poziomem proaktywatora plazminogenu i prekalikreiny związanej z nieprawidłowościami dróg zależnych od czynnika Hagemana.”