Pneumocystis Zapalenie płuc ad 10

Epidemiologia tej infekcji dopiero zaczyna się pojawiać, ale obejmuje przenoszenie organizmów pomiędzy podatnymi gospodarzami, jak również prawdopodobne pozyskiwanie ze źródeł środowiskowych. Uszkodzenie płuc i upośledzenie oddychania podczas pneumocystycznego zapalenia płuc są mediowane przez wyraźne reakcje zapalne u gospodarza organizmu. Jako leczenie preferowane jest trimetoprim-sulfametoksazol z uzupełniającą terapią kortykosteroidami w celu powstrzymania zapalenia płuc u pacjentów z ciężką infekcją. Jednak zgromadzone dowody mutacji genu kodującego syntazę dihydropteranianową w pneumocystis wzbudziły obawy o możliwość pojawienia się oporności na środki sulfonamidowe, które były podstawą profilaktyki i leczenia pneumocystycznego zapalenia płuc. Lepsze zrozumienie podstawowej biologii pneumocystis pomogło zdefiniować nowe cele dla rozwoju leków w celu leczenia tej ważnej infekcji. Read more „Pneumocystis Zapalenie płuc ad 10”

Sekwencyjne terapie proliferacyjnego zapalenia nerek

Artykuł autorstwa Contreras i in. (Wydanie 4 marca) na temat leczenia proliferacyjnego toczniowego zapalenia nerek pominęło kilka ważnych problemów. Podawano tylko medianę czasu trwania leczenia, ale zakresy międzykwartylowe byłyby pomocne, ponieważ nietypowe jest, aby badanie pozwoliło na znaczne zróżnicowanie czasu trwania leczenia (od jednego do trzech lat). Ponadto nie jest jasne, kiedy podjęto decyzję o przerwaniu terapii w przypadku braku działań niepożądanych. Należy określić czas obserwacji, ponieważ obliczenia mocy oparto na rozwoju przewlekłej niewydolności nerek w okresie 5,5 roku. Read more „Sekwencyjne terapie proliferacyjnego zapalenia nerek”

Oksaliplatyna, fluorouracyl i leukoworyna jako leczenie uzupełniające w leczeniu raka okrężnicy ad

Leczenie musiało rozpocząć się w ciągu siedmiu tygodni po operacji. Inne kryteria kwalifikowalności obejmowały wiek od 18 do 75 lat; wynik umiejętności Karnofsky ego wynoszący co najmniej 60; poziom antygenów rakowo-płodowych mniejszy niż 10 ng na mililitr; brak wcześniejszej chemioterapii, immunoterapii lub radioterapii; i odpowiednia liczba krwinek oraz czynność wątroby i nerek. Wszyscy pacjenci wymagali pisemnej świadomej zgody, a badanie zostało zatwierdzone przez komisje etyczne uczestniczących ośrodków. Leczenie
Kwalifikujący się pacjenci zostali losowo przydzieleni do otrzymywania samego FL lub oksaliplatyną. W grupie FL każdy cykl obejmował 2-godzinny wlew 200 mg leukoworyny na metr kwadratowy powierzchni ciała, a następnie bolus 400 mg fluorouracylu na metr kwadratowy, a następnie 22-godzinny wlew 600 mg fluorouracylu. Read more „Oksaliplatyna, fluorouracyl i leukoworyna jako leczenie uzupełniające w leczeniu raka okrężnicy ad”

Bevacizumab plus irinotekan, fluorouracyl i leukoworyna z powodu przerzutowego raka jelita grubego ad

Wystarczająca była również odpowiednia funkcja hematologiczna, wątrobowa i nerek (w tym wydalanie z moczem nie więcej niż 500 mg białka dziennie). Kryteria wykluczenia obejmowały wcześniejszą chemioterapię lub biologiczną terapię z powodu choroby przerzutowej (adjuwantowe lub radiotropowe stosowanie fluoropirymidyn z lub bez leukoworyny lub lewamizolu ponad 12 miesięcy przed wejściem na studia było dozwolone), przyjęcie radioterapii w ciągu 14 dni przed rozpoczęciem leczenia badanego, poważna operacja w ciągu 28 dni przed rozpoczęciem badania, klinicznie znamienną chorobą sercowo-naczyniową, wykrywalnymi klinicznie wodobrzuszami, ciążą lub laktacją, regularnym stosowaniem kwasu acetylosalicylowego (ponad 325 mg na dobę) lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, wcześniej istniejącymi krwawieniami powściągliwymi lub koagulopatią lub koniecznością pełnej dawki leków przeciwzakrzepowych i znanych przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego.
Protokół został zatwierdzony przez rady nadzorcze instytucji wszystkich uczestniczących instytucji i przeprowadzony zgodnie z Deklaracją Helsińską, dobrą praktyką kliniczną w zakresie dobrych praktyk w dziedzinie żywności i leków oraz lokalnymi wymogami etycznymi i prawnymi.
Projekt badania
Tabela 1. Tabela 1. Read more „Bevacizumab plus irinotekan, fluorouracyl i leukoworyna z powodu przerzutowego raka jelita grubego ad”

Hepatopatia protoporfiryny. Wpływ spożycia kwasu cholowego w protoporfirii wywołanej przez gryzeofinę.

Krótkoterminowe skutki przyjmowania kwasu cholowego na akumulację wątroby, wydalanie z kałem i poziomy protoporfiryny we krwi badano in vivo na myszach protoporfirycznych indukowanych gryzeofulwiną. Eksperymentalne myszy, którym podawano paszę z 2% gryzeofulwiny i 0,5% kwasu cholowego, porównywano z myszami kontrolnymi, którym podawano paszę z 2% gryzeofulwiny przez 4 tygodnie. Pięć myszy z każdej grupy oceniano w każdym tygodniu pod kątem poziomów wątrobowych i porfirynowych we krwi. Protoporfiryna w kale była porównywana co tydzień w łącznej puli produkcji każdej populacji. Średnie poziomy protoporfiryny były istotnie niższe dla wątroby (P mniejsze niż 0,0001), erytrocyty (P mniejsze niż 0,05) i osocze (P mniejsze niż 0,05), a wyższe dla kału (P mniejsze niż 0,001) dla myszy karmionych kwasem cholowym . Read more „Hepatopatia protoporfiryny. Wpływ spożycia kwasu cholowego w protoporfirii wywołanej przez gryzeofinę.”

Wpływ insuliny i ćwiczeń na aktywność lipazy lipoproteinowej mięśni u człowieka i jego związek z działaniem insuliny.

Zbadano wpływ ćwiczeń fizycznych i fizjologiczny wzrost stężenia insuliny w osoczu na aktywność lipazy lipoproteinowej mięśni (mLPLA), wymianę nóg glukozy i poziomy lipoprotein w surowicy u zdrowych młodych mężczyzn. Podczas hiperinsulinemii euglicemicznej (n = 7) przy 44 mU.liter-1, m-LPLA w mięśniu niewykonanym zmniejszyła się z 30 +/- 7.4 mU.g-1 masy mokrej (ww) (średnia +/- SE) do 19 +/- 3,3 (P mniej niż 0,05). Ponadto spadek m-LPLA był ściśle skorelowany (r = 0,97, P mniej niż 0,05) ze wzrostem wychwytu glukozy w nogach. Ponadto podstawowa m-LPLA korelowała z indukowanym przez insulinę wzrostem wychwytu glukozy w nogach (r = 0,93, P mniej niż 0,05). W grupie kontrolnej (n = 6), w której podawano sól fizjologiczną zamiast insuliny i glukozy, m-LPLA w mięśniu niesymetrycznym nie zmieniał się z czasem. Read more „Wpływ insuliny i ćwiczeń na aktywność lipazy lipoproteinowej mięśni u człowieka i jego związek z działaniem insuliny.”

Badania nad złożonym mechanizmem aktywacji plazminogenu przez kaolin i chloroform: udział czynnika Hagemana i dodatkowych kofaktorów

Jak wykazali inni, aktywność fibrynolityczną wytworzono w rozcieńczonym, zakwaszonym prawidłowym osoczu eksponowanym na kaolin, proces wymagający czynnika Hagemana (czynnik XII). Wytwarzanie było osłabione przez adsorbowanie osocza szkłem lub podobnymi środkami w warunkach, które nie obniżały jego zawartości czynnika Hagemana lub plazminogenu. Wada może być naprawiona przez dodanie frakcji osoczowej bez glutaminy lub środka lub środków wymywanych z ziemi okrzemkowej, które były eksponowane na normalne osocze. Środek wzmacniający, wstępnie nazwany kofaktorem czynnikowym Hagemana, został częściowo oczyszczony metodą chromatografii i miał pozorną masę cząsteczkową około 165 000. Można go odróżnić od poprzednika tromboplastyny w osoczu (czynnik XI) i kalikreiny osoczowej, innych substratów czynnika Hagemana, oraz od aktywnego aktywatora streptokinazy plazminogenu. Read more „Badania nad złożonym mechanizmem aktywacji plazminogenu przez kaolin i chloroform: udział czynnika Hagemana i dodatkowych kofaktorów”

Wpływ modyfikacji kwasów tłuszczowych na wytwarzanie prostacykliny przez hodowane ludzkie komórki śródbłonka.

Zbadaliśmy, czy zmiany nasycenia komórkowego kwasu tłuszczowego mogą wpływać na wytwarzanie prostacykliny (PGI2) przez hodowane komórki śródbłonka żyły ludzkiej pępowiny. W porównaniu z komórkami kontrolnymi, te wzbogacone w kwas linolowy uwalniały o 60-75% mniej PGI2 w odpowiedzi na trombinę lub jonofor wapnia A23187. Podobny, ale znacznie mniejszy efekt zaobserwowano, gdy komórki zostały wzbogacone o kwas oleinowy lub linolenowy, ale nie wystąpiła redukcja w przypadku kwasów palmitynowych lub linoelaidynowych. Pewne zmniejszenie wydzielania PGI2 odnotowano już po godzinie po ekspozycji na kwas linolowy. Gdy pożywka hodowlana została uzupełniona kwasem linolowym, fosfolipidy komórkowe zawierały od czterech do pięciu razy więcej linolanu i od 25 do 40% mniej arachidonianu. Read more „Wpływ modyfikacji kwasów tłuszczowych na wytwarzanie prostacykliny przez hodowane ludzkie komórki śródbłonka.”

Elastaza neutrofilowa rozszczepia C3bi na opsonizowanej pseudomonas, a także CR1 na neutrofilach, aby utworzyć funkcjonalnie ważne niedopasowanie receptora opsoniny.

Elastaza neutrofilowa jest uważana za czynnik, który upośledza lokalną obronę gospodarza w przewlekłej infekcji płuc Pseudomonas aeruginosa (Pa) w mukowiscydozie (CF). Niedawno wykazaliśmy, że enzym ten rozszczepia receptor C3b, CR1, z neutrofili (PMN) w płucach pacjentów zakażonych CF. Receptor C3bi na tych komórkach, CR3, jest oporny na elastazę. Pokazujemy teraz, że oczyszczona elastaza neutrofilowa znacząco uszkadza interakcje PMN-Pa za pośrednictwem dopełniacza, w tym fagocytozę opsonizowanego Pa, pobudzenie przez opsonizację Pa wytwarzania nadtlenku PMN i zabijanie opsonizowanego Pa przez PMN. Gdy PMN i opsonizowany Pa traktowano oddzielnie elastazą, zaobserwowano addytywne poziomy hamowania w każdym z powyższych testów. Read more „Elastaza neutrofilowa rozszczepia C3bi na opsonizowanej pseudomonas, a także CR1 na neutrofilach, aby utworzyć funkcjonalnie ważne niedopasowanie receptora opsoniny.”

Defekty wiążące prostacyklinę w zakrzepowej plamie małopłytkowej.

Aby zrozumieć patofizjologiczne znaczenie nieprawidłowej aktywności wiązania prostacykliny (PGI2) w zakrzepowej plamie małopłytkowej (TTP), oceniliśmy charakterystykę wiązania PGI2 w trzech przewlekłych surowicach TTP i 19 prawidłowych surowicach. Wiązanie PGI2 przez surowicę było szybkie i odwracalne. Aktywność wiązania w surowicach TTP (22,1 +/- SD, 4,4%) była znacznie niższa niż w przypadku normalnych surowic (42,2 . 6,2%). Ponadto aktywność przeciwagregacyjna i zawartość alfa (6KPGF1 alfa 6-keto-prostaglandyny) w filtratach żelowych reprezentujących pik wiązania były proporcjonalnie niższe w surowicy TTP niż w surowicy normalnej. Read more „Defekty wiążące prostacyklinę w zakrzepowej plamie małopłytkowej.”