Pemfigoid bliznowaciejący

26-letni mężczyzna miał pęcherze i nadżerki, które rozwinęły się na języku przez 48 godzin (panel A). Pęcherze pojawiły się przede wszystkim w jego ustach, ale kilka pojawiło się również na jego twarzy i tułowiu. Nie było zaangażowania jego oczu. Głównym powikłaniem było bliznowacenie krtani z powodu tworzenia pęcherzy. Dwa lata przed tą prezentacją biopsja wykazała naciek eozynofilów w bańce podnaskórkowej. Read more „Pemfigoid bliznowaciejący”

Oksaliplatyna, fluorouracyl i leukoworyna jako leczenie uzupełniające w leczeniu raka okrężnicy cd

Podwyższony poziom antygenów rakowo-płodowych jako samotny wynik nie został zaakceptowany jako dowód nawrotu. Neurologiczne działania niepożądane zgłaszano podczas każdej wizyty podczas obserwacji i oceniano za pomocą sekcji neurosensorycznej Common Toxicity Criteria National Cancer Institute, wersja 1. Analiza statystyczna
Randomizacja była przeprowadzana centralnie, a metoda minimalizacji została wykorzystana do zrównoważenia alokacji leczenia zgodnie z etapem TNM (T2 lub T3 vs. T4 i N0, N1 lub N2), obecnością lub brakiem niedrożności jelit lub perforacją guza, oraz środek. Wielkość próby 2200 pacjentów została obliczona przy założeniu trzyletniego przeżycia bez choroby wynoszącego 73 procent w grupie kontrolnej i 79 procent w grupie otrzymującej FL plus oksaliplatynę, ze stosunkiem choroby stadium II do stadium III 0,4: 0,6, okres rekrutacji i trzyletni okres obserwacji, zmniejszenie ryzyka nawrotu po trzech latach, moc statystyczna 90 procent, a wartość alfa 0,05 i dwustronne wartości P uzyskane z użycie testu log-rank. Read more „Oksaliplatyna, fluorouracyl i leukoworyna jako leczenie uzupełniające w leczeniu raka okrężnicy cd”

Wpływ hormonu antydiuretycznego na ludzką wodę jelitową i transport substancji rozpuszczonych

Badano wpływ iv Pitresyny (ADH) w dawce U / h na charakterystykę przepuszczalności i pojemność absorpcyjną normalnego ludzkiego jelita cienkiego. Metodę ciągłej perfuzji jelitowej stosowano z glikolem polietylenowym 4000 jako niewchłanialnym markerem. Jednokierunkowe szybkości przepływu Na i H2O obliczono na podstawie zanikania 22Na i 3HOH z izotonicznego roztworu soli w świetle jelita. Każde badanie składało się z dwóch następujących po sobie okresów perfuzji: jeden podczas gdy osobnik był uwodniony, drugi podczas infuzji ADH lub gdy osobnik był odwodniony. Absorpcja wody i sodu z izotonicznego NaCl wystąpiła w stanie uwodnionym i została zniesiona przez ADH, a także przez odwodnienie w jelicie czczym. Read more „Wpływ hormonu antydiuretycznego na ludzką wodę jelitową i transport substancji rozpuszczonych”

Działanie rozszerzającego oskrzela wziewnego tlenku azotu u świnek morskich.

Efekty wdychania tlenku azotu (NO) w mechanice dróg oddechowych badano w znieczulonych i wentylowanych mechanicznie świnkach morskich. U zwierząt bez indukowanego skurczu oskrzeli oddychanie 300 ppm NO zmniejszało wyjściową oporność płucną (RL) z 0,128 +/- 0,004 (średnia +/- SE) do 0,125 +/- 0,002 cmH2O / ml.s (P mniej niż 0,05). Gdy dożylny wlew metacholiny (3,5-12 mikrogramów / kg.min) został użyty do zwiększenia RL z 0,143 +/- 0,008 do 0,474 +/- 0,041 cmH2O / ml.s (P mniej niż 0,05), inhalacja 5-300 ppm Mieszaniny gazów zawierające NO powodowały zależne od dawki, szybkie, spójne i odwracalne zmniejszenie RL i zwiększenie dynamicznej podatności płuc. Początek rozszerzania oskrzeli był szybki, zaczynając w ciągu 30 s od rozpoczęcia inhalacji. Wymagane było wziewne stężenie NO wynoszące 15,0 +/- 2,1 ppm w celu zmniejszenia RL o 50% wywołanego skurczu oskrzeli. Read more „Działanie rozszerzającego oskrzela wziewnego tlenku azotu u świnek morskich.”

Nieprawidłowe białko błonowe krwinek czerwonych w dziedzicznej sferocytozie

Prezentujemy dowody na to, że dziedziczna choroba hemolityczna, dziedziczna sferocytoza (HS), wiąże się z nieprawidłowością w białku błony krwinek czerwonych. W przeciwieństwie do normalnych krwinek czerwonych, białka pozbawione lipidów wyekstrahowane z błon czerwonych krwinek HS nie zwiększają szybkości sedymentacji po traktowaniu kationami; takie traktowanie normalnych białek błonowych zostało pokazane przez innych, aby spowodować tworzenie się mikrowłókien. To tworzenie się mikrowłókien może być wadliwe w błonach czerwonych krwinek HS, poparte obserwacjami z winblastyną. Związek ten, silnie wytrącający nitkowate, białkowe struktury w całej filogenezie, wytrąca znacznie mniej białka błony HS niż normalnie. Oporność białek błonowych HS na zmiany konformacji kationami jest również obserwowalna na poziomie komórkowym. Read more „Nieprawidłowe białko błonowe krwinek czerwonych w dziedzicznej sferocytozie”

Jelitowe y-galaktozydazy: II. Zmiana biochemiczna w niedoborze laktazy u ludzi

Pomimo dużej częstości występowania niedoboru laktazy jelitowej w niektórych grupach rasowych iu pacjentów z chorobą jelitową, nie scharakteryzowano defektu biochemicznego. W poprzednim artykule stwierdzono, że normalne jelito ma dwie laktazy o wyraźnie różnej optymalnej wartości pH. W związku z tym badano krzywe aktywności pH homogenatów z jelita z niedoborem laktazy i stwierdzono, że optymalne pH zostało przesunięte z normalnej wartości od 5,8 do 4,8. Ultrawirowanie w gradiencie gęstości materiału jelitowego od pięciu pacjentów z niedoborem laktazy wykazało nieobecność laktazy o pH optymalnym 6,0 i masie cząsteczkowej 280 000. Druga laktaza o optymalnym pH 4,5 i masach cząsteczkowych wynosząca 156000 i 660 000 pozostała na normalnym poziomie odpowiadając za zmianę optimum pH w całych homogenatach jelitowych. Read more „Jelitowe y-galaktozydazy: II. Zmiana biochemiczna w niedoborze laktazy u ludzi”

Wytwarzanie znakowanej 125-I ludzkiej alfa globuliny wiążącej tyroksynę i jej obrót u pacjentów zdrowych i z niedoczynnością tarczycy.

Białko o właściwościach elektroforetycznych, immunologicznych i wiążących hormony globuliny wiążącej tyroksynę (TBG) przygotowano z ludzkiego osocza i znakowano radiojodem (125-I) za pomocą enzymatycznej metody jodowania. [125-I] TBG zachował właściwości elektroforetyczne i immunologiczne nieznakowanego TBG, ale wykazywał częściową utratę aktywności wiązania tyroksyny, co oceniono za pomocą chromatografii powinowactwa. Zachowanie in vivo [125I] TBG badano u sześciu osobników z prawidłową czynnością tarczycy (kontrola) z prawidłowym poziomem TBG w surowicy mierzonym zarówno za pomocą testu radioimmunologicznego, jak i przez określenie maksymalnej zdolności wiązania T4 oraz u czterech pacjentów z nieleczoną pierwotną nadczynnością tarczycy, trzech z nich. który miał podwyższone stężenie TBG w surowicy. Półokres ostatecznego nachylenia krzywej zaniku plazmy wynosił 5,0 dni plus minus 1,2 (SD) w grupie kontrolnej i wahał się od 3,9 do 109 dni u pacjentów z niedoczynnością tarczycy. Read more „Wytwarzanie znakowanej 125-I ludzkiej alfa globuliny wiążącej tyroksynę i jej obrót u pacjentów zdrowych i z niedoczynnością tarczycy.”

Tubuloglomerular Feedback Nieliniowa relacja między GLOMERULARNYM CIŚNIENIEM HYDROSTATYCZNYM A PĘTLĄ WENTYLATORA

Niniejsze doświadczenia przeprowadzono w celu ilościowego określenia wpływu zmian w dystalnym dostarczaniu rurkowego sodu na dynamikę przepływu kłębuszkowego zarówno poniżej, jak i powyżej normalnego zakresu fizjologicznego. Krzepkowe ciśnienie kapilarne uzyskane z rurowego ciśnienia zatrzymania przepływu oceniano, podczas gdy pętla Henle tego samego nefronu była perfundowana przy różnych szybkościach przepływu. Podczas perfuzji Ringera nie zaobserwowano zmiany ciśnienia kapilarnego kłębuszkowego, gdy przepływ zwiększono z 0 do 13 nl / min. Dalszy wzrost przepływu do 27 nl / min był związany ze zmniejszeniem kłębkowego ciśnienia hydrostatycznego o średnio 7,0 ą 4,4 cm H2O (SD SD). Podczas perfuzji z szybkością 43 nl / min ciśnienie kłębuszkowe zmniejszyło się średnio o 10,5 . Read more „Tubuloglomerular Feedback Nieliniowa relacja między GLOMERULARNYM CIŚNIENIEM HYDROSTATYCZNYM A PĘTLĄ WENTYLATORA”

Upośledzony metabolizm kwasów tłuszczowych w rodzinnej hiperlipidemii złożonej. Mechanizm wiążący nadprodukcję apolipoproteiny B z wątrobą i insulinooporność.

Aby ustalić, czy insulinooporność i / lub poposiłkowy metabolizm kwasów tłuszczowych mogą przyczynić się do rodzinnej złożonej hiperlipidemii (FCH), zbadaliśmy parametry insulinooporności i metabolizmu lipidów w sześciu rodzinach FCH. Probandy i krewni (n = 56) podzielono na trzy tercyle na podstawie stężenia triglicerydów w osoczu (TG) na czczo. Osoby z najwyższym tercylem (TG> 2,5 mM; n = 14) były starsze i miały zwiększony wskaźnik masy ciała, skurczowe ciśnienie krwi i stężenia insuliny na czczo na czczo w porównaniu z osobami w najniższym tertile (n = 24). Pierwszy z nich miał obniżony poziom cholesterolu HDL i wzrost całkowitego stężenia cholesterolu, HDL-TG i apoproteiny B, E i CIII w osoczu. Stężenia insuliny były dodatnio skorelowane z osoczem apo B, apo CIII, apo E i TG, i odwrotnie z cholesterolem HDL. Read more „Upośledzony metabolizm kwasów tłuszczowych w rodzinnej hiperlipidemii złożonej. Mechanizm wiążący nadprodukcję apolipoproteiny B z wątrobą i insulinooporność.”