Wpływ hormonu antydiuretycznego na ludzką wodę jelitową i transport substancji rozpuszczonych

Badano wpływ iv Pitresyny (ADH) w dawce U / h na charakterystykę przepuszczalności i pojemność absorpcyjną normalnego ludzkiego jelita cienkiego. Metodę ciągłej perfuzji jelitowej stosowano z glikolem polietylenowym 4000 jako niewchłanialnym markerem. Jednokierunkowe szybkości przepływu Na i H2O obliczono na podstawie zanikania 22Na i 3HOH z izotonicznego roztworu soli w świetle jelita. Każde badanie składało się z dwóch następujących po sobie okresów perfuzji: jeden podczas gdy osobnik był uwodniony, drugi podczas infuzji ADH lub gdy osobnik był odwodniony. Absorpcja wody i sodu z izotonicznego NaCl wystąpiła w stanie uwodnionym i została zniesiona przez ADH, a także przez odwodnienie w jelicie czczym. W niektórych przypadkach nastąpił przyrost netto wody i sodu w świetle. W jelicie krętym ADH i odwodnienie powodowały spadek szybkości wchłaniania wody i sodu. Dla kontrastu, jednokierunkowy strumień światła jelita z wody i sodu, a także dekstroza i dyfuzja D-ksylozy pozostały niezmienione przez ADH. Podczas perfuzji z hipertonicznymi roztworami mocznika szybkość wnikania sodu i wody do jelita była znacznie zwiększona podczas infuzji ADH, podczas gdy utrata mocznika z badanego segmentu pozostawała stała. ADH w stosowanej dawce nie wpłynęło na ludzką motorykę jelitową. Wyniki sugerują, że krążące ADH w stężeniach fizjologicznych wpływa na jelita cienkiego na jeden z dwóch sposobów: zwiększone wydzielanie wody i soli do światła lub bezpośrednia ingerencja w aktywny mechanizm transportu sodu.
[więcej w: tęgoryjec dwunastnicy objawy, utajona niedoczynność tarczycy, wole guzowate tarczycy ]